Geçen hafta budadığımız dalları testereyle minik parçalara ayırdı Burak.
Onları da boyadık.

Bugün askıları taktık yarın ağacın tamamını süsleyeceğiz.
Biz İstanbul’dan evimize kaçıyoruz….ormana…

friends & happy day

big food
walked and talked
ate and laughed
crazy town crazy people

gibi mesela ;)

Gibi beylik lafların anlamlarını ben anne olunca anladım.
Anladım ki meğer daha önce hiiiç telaşla hayata yuvarlanmamış,
onca iş güç arasında işte sabahlarken bile koşturup durmamışım.
Bir sahnede:
salondan bangır bangır tv sesi ve karşısındaki çocuk, onun saçını çeken diğer bir çocuk,
ağzının ucunda sigara, kafada bigudi, hamile ve kucağındaki bebek kalçasında yanlanmış,
elinde tahta kaşık tencerede kırmızı soslu bir yemek döndüren kadın

Sana sesleniyorum :
bunca yıl seni kınadım,
şimdi saygı duyuyorum!

Tüm olanlara rağmen başlıkta kalan yüreğim.
Derin seni seviyorum.

Ama şu 2 dil problemini çözemedim. Olsun.

Bi de kendi kendime konuşuyormuşum hissini. Olsun.

Tihihihih

Zaman geçtikçe yani -açık açık- yaşlandıkça eleştiri almak zor geliyor sanırım.
Bence bu birde değişme şansı azalmakla alakalı. Ağaç yaşken eğilir.
Pohpohlanmak için görüp geçirdik sanki. Hayır. Aslında zamanı durduramadığımız için gördük ve geçirdik.
Yine hatırlasana, zaman gelip geçti ve hatta ilacı zaman olan şeyler de geçti, az biraz ya da tamamen silindi.
Bir bizim için değişim şansı olan eleştirilere verdiğimiz tepki zamanla azalacağına silinemedi gitti, çoğaldı.
Ya da çoğalanlar için konuşuyorum.

Bir arkadaşım iki insanin arasindaki uzaklik nasıl ölçülür diye sordu.
Belki de zamanla ölçülür. Babam mesela zamanla uzaklaşıyor ya da yaklaşıyor bana. Bunu bilemem.
Tıpkı sahte bir kibarlıkla bana ya da sana yaklaşanların uzaklaşıp yakınlaştıklarını bilemeyeceğim gibi.

Ben seviyorum eleştirmeyi, eleştiriyi. Bana zamanla daha iyi olabileceğimi anımsatıyor, inandırıyor.
Korkmuyorum. Ya da her nevi dürüstlük versus kibarlık.
Sahte kibarlar daha korkunçlar bence, esas bu sahte kibarlık zamanı elimizden alıyor.
Zamanla bir bakıyorsun dokunamayacağın yerlere neler susmuş karşındaki. Ve canın yanıyor.
Keşke değişme şansımı almasaydı diyorsun. Sahte kibar olacağına kaba dürüst olaydı diyorsun.

Bir de bu dürüstlük değil diyenler var.

Uykusuzum bu ara. Bu da güçsüz kılıyo, canım sigara içmek istiyor. İçmek te değil şöyle tellendirmek :)
İçmiyorum, merak etme. Anne olunca bu gibi kararlar kamu malı. Aksini yapacağından da değil de işte kısmen sinir bozucu.

Bu aralar yaz gelmek bilmiyo.

Yine de yanımda uyuyan minik ellere bekınca, hepsi geçecek biliyorum.
Onu koklayınca sarhoş oluyorum.

Minicik bir oğlum var benim, ölçtüm 2 karış :)
Bunca yılda ardından ağladığım ve aşk sandığım onca adam. Ne saçmaymış. Bilmiyodum.
Aşk bu, onlar değil. Aşk ne kuvvetli ve safmış. Şaşırıyorum.

Bu aralar genel olarak

7 Şubat’ta geldi Paşam :)
10:08
3,855 gr
50cm

40′ı yeni çıktı.

Ne denir ne anlatılır…
Suya gidip susuz döndürür, aklını alırmış bu his.

İnsan seni içime sokasım geliyor derken belki de çocuğundan bahsediyor, ne biliyor ki çok sevmenin dolaylı olarak içine sokmakla alakalı olduğunu. Mesela ben şimdi anladım, Derin doğduktan sonra onu içime sokmak geldi benim içimden.
İçerideyken onun orada olduğunu pek idrak edememiştim hatta son dakikaya kadar, doktor onu çıkartmadan evvel bile inanamadım içimden bir bebek çıkacağına.
Tuhaf bir kafalar. Şimdi anlıyorum ancak bu kadar sevince içine sokasın geliyor yada içine soktuğun için bu kadar seviliyor.
Al işte bu da başka bir kafa karışıklığı sana.

Ne kadar detay varmış olayda meğerse, dönenceden diaper çöpüne, küvetten kremlere kadar apayrı bir dünya.

Annem ve Burak bebek gibi koktuğumu söylüyorlar.
Sanırım hormonlar ve salgılardan olsa gerek o muhteşem bebek kokusu annede de oluyor.
Keşke ben de alabilseydim bu kokuyu belki bu ara şişkin göbeğim, ellerim ve ayaklarımın yanında bana biraz moral olurdu :)

Göbeğimi sıvazlıyorum bazen, sanki ona dokunurmuş gibi. Ben onun tekmelerini, dönüşlerini hissediyorsam o da benim onu sevdiğimi hissediyordur bence.

Onunla yatıp onunla kalkıyorum dedikleri cidden doğru tihihihih. Aklım sürekli onda artık.

28imde yaşamadığım kalmadı, babamı kaybettim, evlendim, hamileyim.
İşe girdim, işi bıraktım, okula gittim okulu dondurdum.
28 benim için doğumla ölüm arasında, hayatın özeti gibi bi yaş oldu.
Aslında yakında bitiyor olması neredeyse rahatlatıyor beni.

Çokça hayat üzerine düşündürdü beni bu yaş istemsizce.
Gün oluyor sevdiğim birini kaybetmiş olmayı kabullenmenin ne kadar zor olduğuyla yüzleşiyorum.
Gün geçmiyor, atlatamıyorum.
Hatta kendimi kaybedecek kadar boğulmak istiyorum bu kabullenemeyişe, ağlamaktan patlamak, acımaktan ölmek istiyorum sonra aklıma yeni bir hayatın heyecanı geliyor, onu korumak için için ne kadar acısa da ne kadar gözyaşım olsa da bebek varken bunu yapamayacağıma odaklanıyorum.
Yani yapabilme sınırından beni çekip çıkaran yine o girdaba sokuyor, çünkü ben bebeğimi düşüdükçe birinin bebeği olduğumu, babamın bebeği olduğumu ve o tüm yaşadıklarını yaşarken beni kayırmaya çalıştığında tıpkı benim gibi hissedip hissetmediği merak ediyorum. Ve yine delirecek gibi oluyorum.

Ölümü düşündükçe ister istemez doğumu düşünüyorum. Her ikisinde de insanın aslında ne kadar yalnız olduğunu düşünüyorum. Anlamların zeminlerini kaydırıyor bu iki eylem. Çokça bunu düşündüm sanırım 28′de. İnsanın ezberlerinin bozulması pek güvensiz bir şey. Bildiğim herşeyin alt üst olduğu bir yaştı benim için 28. Ama nedense götüme de en güvendiğim yaş oldu, belki de götüne güvenmenin pek bir anlamı olmadığını anladığım bir yaş oldu. Belki daha cesur bir yaş oldu. Hiç bir şeyin yeterince ciddi olmadığını ve olamayacağını anladığım bir yaş oldu.

28 yaş ile ilgili sana söylemek istediğim bi kaç şey var. Cesur ol, istediğini ol, erteleme, kısa vadede seni mutlu etmiyorlarsa uzun planlarına köle olma, hayat cidden çok kısa ve umulmadık. Ve cidden çok mucizevi.. yaşa…

boza içtim 3 bardak, kokoreç ya da işkembe sevmemek gibi bir şey boza sevmemek te bence.
neden sevmeyeyim ki? neden sevmiyorsun?

bu ara küçük akrobat tekmeliyor da tekmeliyor :)
böylece iletişim kurabiliyoruz onunla.
birinin seni tekmelemesinden keyif aldığın oldu mu?

karaoke yaptın mı ps’te?
kaç kere “take a chance” diyebilirsin ki arka arkaya?
sonra “jackie chan” oluyor.

let me know if you need an other format
i am sending you flv

Hiç te öyle dedikleri hatta sandığım gibi klişe, monoton falan değil. Sevgilim benim canım, kocam demek çok zor hala. Kocamış değil, koca değil, sıcak ve içten o yüzden sevgilimmm.

Bir kere, şimdi bi bebek var benim karnımda ahahahahaha. Plastik bi bebek var aynı onun büyüklüğünde. Her şeyi var. Eli, kolu, bacağı, gözü, kaşı, kalbi, elleri. Bir tek adı yok onun, bir de burda kucağımda oturmuyor sadece.

Şİmdiden hem sabırsızım hem de sabırlı.
Ben bir bebeğin babasından da menkul olduğunu ve bununla gurur duyulduğunu şimdi biliyorum.

Anlatamıyoruuummm. Anlatılır gibi değil ki :)

Şİmdi bir dolu şey var. Söyledikleri, söylediğim.

Mesela eeeen önce,
hani insana hep anne olunca anlarsın derler ya, aslında hamile olunca anlarsın demeleri gereken bir dolu şey varmış.

Mesela şimdi,
benim en klişe lafım, “en acayibi bir mucizeye tanıklık etmekmiş”
Kendimi alamıyorum, pek te klişe oldum.
Body worlds’e gitmeyin, gelin benle doktor kontrollerine, ultrasonda gördüğün şey sergidekilere 10 basar diyorum :)

Meselaaa,
çıkan göbeğime alışamıyorum bazen.
Bugün elbise alırken arkadaşımın gözlerinin dolması hala çok komik geliyor :)
Çünkü ben hep aynı hissediyorum :)

Mesela bir de,
anlamların shiftleri kayıyor bu doğru.
Babamdan sonra olduğu gibi.
Bundan mı etkilendin diyenlere de cevap veriyorum.
İnşallah etkilenmişimdir.

Bügun Mısır’ın 4 tane bebeği oldu.

mesle ben erkek olsam ve bana yöneltilmiş kendimce özle bir soruya cevap veriyor olsam.
-…….ünü kimle paylaşırsın?
-sevgilimle

1)…… belli ki özel bir şeydir, paylaşılması zor bir şeydir.
2) sevgili özeldir ve bu ona bahşedilir

peki
-sevgilinin kim olduğu önemli midir?

başka sorum yok şimdilik
zaten cevabı da biliyorum

Babamı rüyamda gördüm yine, oldu…
Ben kanser olmuştum. Öleceğimi biliyordum.

Babamla konuşuyorduk.
Öleceğimi biliyordum ve korkmuyordum. Çok sakin ve dingin karşılıyordum. Doğal bir bitişi bekliyordum. Hatta beklemiyordum, hazmediyordum yada kabulleniyordum. Çabasızdı, olması gereken bir şeydi. Sıkıntısızdı. Sadeydi, sıradandı, ertesi güne uyanmak gibi.

Babamla bakıştık. hani o sessiz sorulardandı.

Ben de biliyordum dedi, ben de korkmuyordum.

Zizek’in (aşk sevgi nasıl tercüme olacak bu) love is evil deyişine hastayım

Nefret etsek- hani tüm filmlerde dark side (karanlık taraf ? (pek olmadı bu da) ), Lost.. e bu da bi bağ.
Can yakmazdı. (3 harflilerden korkacaksın)

Bak işte yine yaz geliyor, bu da 3 harfli olduğundan mı, yaz göt göbek, papaz erik
Bağımsızlık nasıl ilan edilir, ne secere- ne uyruk- ne de mezosefal kafatası, hep bi etiket hep bi tasarım bir linkler ordusu
“Caucasian” bir CSI bölümünden fırlamış gibi, sölemesi pek tatlı kokeeyjın

sıkılganım, kırılganım, dokunmayın

A little bit confused.
Don’t stay in Curzon House Hotel. Don’t don’t. It’s messy

Go to “Ain’t nothing but” in Carnaby Street, coolest blues bar in town.
Visit Rony Scott’s for a little bit jazz..

London Zoo is always cool.
Rethink about going to a salsa bar.

Eat at Abeno.

Allahisen…

Ne garip ki sana dünyada 28 sene boyunca, e bu da uzaydan mı geldi dedirtecek muhtemelen 38.
Yaşla başla alakası yok bunun. Orayla burayla da olmasın.

Efendi olun.

İçimi kussam, kusmuğumda boğulacak olan kim ki? Yokkkk

Bırakın beni, cidden.. O yanıkları bilenleyim, her dokunduğunda acıdığını bi o biliyormuş. O yanıklar zaten içten devam eder lisede sağlık dersinde söyledi. Madame Handan, buz koyun, suya tutun, sönene kadar devam eder…

E hey ben sizi,
Kımıl mısınız? Kıkırdak mısınız? Devler ülkesinde cüce misiniz? Kuyruklu musunuz? Nesiniz ya siz?

Caterpillar: Who are YOU?
Alice: This was not an encouraging opening for a conversation. I — I hardly know, sir, just at present — at least I know who I was when I got up this morning, but I think I must have been changed several times since then.
The Duchess:I quite agree with you. And the moral of that is: Be what you would seem to be, or if you’d like it put more simply: Never imagine yourself not to be otherwise than what it might appear to others that what you were or might have been was not otherwise than what you had been would have appeared to them to be otherwise.

Alice in Wonderland

beklemediği anda onu karşısında gören bi kız olmak istiyorum.

When I can’t feel you,
I’m not alright, I’m not alright,
When I can’t feel you,
I’m not alright, I’m not alright

pause

polaroids everywhere
anywhere where “all” is simple?
me away

silence makes me dizzy
some place where all is said

So broken,
In pieces,
My heart is so broken,
I’m puzzling.

Here I go
Trying to run ahead of that,
Heart break train,
Thinking,
It will never catch up with me.

I’m so broken,
So broken,

I’m trying to land,
This aeroplane of ours gracefully,
But it seems just destined to crash,

I’m so broken,
My heart is so broken,

How can, how can,
And I sense
All continuity
Has vanished away
At one step at a time now baby, baby
I’m so broken
I’m-m-m-mmm…so broken

I’m so…
Completely unhealable, baby
Ohh-er-him
I’m so broken

¿vamos a otra?? otra!!

** sorry for the Icelandic part **

(Deniz Özgün of the day)

Do you wanna eat me?